Menu

Σύλλογος Διοικητικών Υπαλλήλων Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 8η ΜΑΡΤΗ

0 Comments

Η 8η Μάρτη έχει καθιερωθεί διεθνώς ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σαν ημέρα μνήμης των αγώνων του κινήματος των γυναικών. Ο σύγχρονος καπιταλισμός χρησιμοποιεί και τις σεξιστικές διακρίσεις για το διχασμό της εργατικής τάξης και την ένταση της εκμετάλλευσης.

Στην ΕΕ της “προόδου” και της “δημοκρατίας” οι γυναίκες έχουν συνολικές οικονομικές απολαβές κατά 41,1% λιγότερο από τους άνδρες. Στην Ελλάδα, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 45,2%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ για το Σεπτέμβρη του 2018, το ποσοστό των εγγεγραμμένων μακροχρόνιων ανέργων είναι για τις γυναίκες 64,5% και τους άνδρες 35,95%.
Την ίδια στιγμή, οι γυναίκες καλούνται να σηκώσουν και ένα ακόμη φορτίο, αυτό της εργασίας στο σπίτι. Η ανατροφή των παιδιών, το μαγείρεμα, η φροντίδα των γηραιότερων, των αρρώστων και άλλες οικιακές εργασίες που όμως είναι απαραίτητες για την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης, εξακολουθούν να αποτελούν σχεδόν κατά αποκλειστικότητα “ευθύνη” των γυναικών. Οι γυναίκες συνεπώς ασκούν δύο εργασίες: μια εξολοκλήρου απλήρωτη (αυτή στο σπίτι) και μία κακοπληρωμένη (στον εργασιακό τους χώρο).

Την ίδια στιγμή τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα αντιμετωπίζουν φοβερές διακρίσεις στους χώρους δουλειάς, αποκρύπτοντας τις περισσότερες φορές τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό υπό το φόβο του στιγματισμού, της απόλυσης κλπ.
Επιπλέον, στο πλαίσιο της εργασιακής ανασφάλειας και περιπλάνησης οι γυναίκες έχουν να αντιμετωπίσουν και τις συνεχείς σεξουαλικές παρενοχλήσεις και παραβιάσεις στους χώρους εργασίας από τους εργοδότες και όχι μόνο.

Ταυτόχρονα, ο έλεγχος που επιχειρείται να ασκηθεί στα γυναικεία σώματά είναι τεράστιος, καθώς από τη μία βλέπουμε να γίνονται τεράστιοι αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο ενάντια στο “κύμα” απαγόρευσης των εκτρώσεων που προσπαθούν να θεσμοθετήσουν μια σειρά από κυβερνήσεις, κι από την άλλη οι εργαζόμενες μητέρες ή εγκυμονούσες δεν έχουν καμία προστασία απέναντι στην εργοδοτική και κρατική αυθαιρεσία, τις απολύσεις, την ανεργία.

Το δικαστήριο της ΕΕ νομιμοποίησε τις απολύσεις εγκύων, δίνοντας το ελεύθερο στους εργοδότες που θεωρούν πως μια έγκυος εργαζόμενη κοστίζει πολύ και μη παραγωγική να μπορούν ανά πάσα στιγμή να την απολύσουν χωρίς κυρώσεις. Παράλληλα, οι άδειες, τα επιδόματα μητρότητας είναι συνεχώς υπό διαπραγμάτευση και αντικείμενο διεκδίκησης, ενώ όσες εργάζονται με ελαστικούς όρους είναι σε ακόμα δυσμενέστερη θέση μην έχοντας πρακτικά κανένα εργασιακό δικαίωμα και κανένα λόγο πάνω στο σώμα τους.

Κάθε μέρα, σε όλο τον κόσμο, δολοφονούνται 137 γυναίκες, κατά μέσο όρο, από πρώην ή νυν συζύγους ή συντρόφους ή από κάποιο μέλος της οικογένειας τους. Από τις 87.000 δολοφονίες γυναικών παγκοσμίως, το 2017, το 58% διαπράχθηκε από πρώην ή νυν συζύγους ή συντρόφους ή μέλη της οικογένειας τους, σύμφωνα με νέα στοιχεία του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (UNODC). 13 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ έχουν δεχθεί σωματική βία μέσα σ’ ένα χρόνο, ενώ 3.700.000 έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, με την Ελλάδα να κατέχει την 3η θέση. Πέρα από αυτούς τους αριθμούς ας αναλογιστούμε τους καθημερινούς βιασμούς, τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις, την ενδοοικογενειακή βία που δεν καταγράφονται, γιατί κάποιοι αστυνομικοί θεωρούν ότι είναι άνευ σημασίας και δυστυχώς καταλήγουμε η αντιμετώπιση του κράτους και της κοινωνίας απέναντι στο θύμα να είναι-τις περισσότερες φορές-αντί για υποστηρικτική, ενοχοποιητική.

Τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ υποκείμενα πέρα από την περιθωριοποίηση και τον αποκλεισμό -εργασιακό και κοινωνικό- βρίσκονται αντιμέτωπα καθημερινά με την ομοφοβία και την τρανσφοβία στο σπίτι στο δρόμο και στη δουλειά.

Οι κυβερνήσεις, η ΕΕ είναι συνένοχοι σε αυτό το παιχνίδι, καθώς όχι μόνο δεν επιδιώκουν έστω και νομοθετικά να άρουν κάποιες διακρίσεις, αλλά αντίθετα ενισχύουν το πλαίσιο των πατριαρχικών σχέσεων εξουσίας, ενώ συνολικά το κράτος, αστυνομία, δικαστήρια γυρνάνε την πλάτη στις φωνές των γυναικών, αλλά και ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων που κακοποιούνται καθημερινά.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, τις καθημερινές γυναικοκτονίες, τις παρενοχλήσεις, τους βιασμούς, τον εργασιακό μεσαίωνα εμείς δε θα σταματήσουμε να υψώνουμε τις φωνές μας. Ενώνουμε τους αγώνες μας με κάθε γυναίκα και ΛΟΑΤΚΙΑ+ υποκείμενο που αγωνίζεται για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και έμφυλη καταπίεση.

Παλεύουμε για:

– Ίση αμοιβή για ίση εργασία ανεξαρτήτως φύλου και συνολικά σεξουαλικού προσανατολισμού. Ίσα δικαιώματα για όλες/ους σε κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής.

– Προστασία στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του σώματος. Πλήρης προστασία της μητρότητας, αλλά και του δικαιώματος στην έκτρωση. Κανένας έλεγχος στα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών. Άδειες επιμέλειας και φροντίδας των παιδιών χωρίς περιορισμούς και για τους δύο γονείς, πλήρης δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη, επιδόματα για όλες τις οικογένειες που δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους.

– Καμία διάκριση βάσει φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού σε κανένα χώρο. Όχι στη διάσπαση της εργατικής τάξης με βάση τον έμφυλο καταμερισμό της εργασίας. Αποφασιστικό χτύπημα του σεξισμού σε κάθε του έκφραση.

– Πλήρη δικαιώματα τεκνοθεσίας και για τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα. Πλήρης αναγνώριση των διεμφυλικών [τρανς] και ιντερσεξ ατόμων, ίσα δικαιώματα χωρίς διακρίσεις.

– Καμία ανοχή στην κουλτούρα του βιασμού.

– Σε κάθε νομό να λειτουργήσουν με κρατική χρηματοδότηση ιατροδικαστικά κέντρα και να ανοίξουν τώρα δωρεάν δημόσιες δομές νομικής, ιατρικής και ψυχολογικής υποστήριξης για θύματα έμφυλης βίας κάθε μορφής.

– Να αναγνωριστεί νομικά η γυναικοκτονία και το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και σε περιπτώσεις έμφυλης βίας.

Το Δ.Σ του Συλλόγου

Tags: , ,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *