Menu

Κάποιες σκέψεις με αφορμή το περιστατικό στη Μόρια

0 Comments

Πριν από περίπου δύο χρόνια, ένας αστυνομικός “συγκλόνισε” την κοινωνία των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, με την ανάρτηση του, στην οποία αποχαιρετούσε τον Bares, που είχε πεθάνει από φωτιά σε καταυλισμό προσφύγων. Δεν αμφισβητεί κάποιος πως η φιλία που είχε αναπτύξει με το παιδί ο αστυνομικός ήταν πραγματική, ακόμη κι αν υπάρχει πιθανότητα να ήταν ένα επικοινωνιακό τρικ. Πριν μερικούς μήνες, μια νεαρή Αφγανή δείχνει στην Τζένη Τσιροπούλου ένα βίντεο που είχε καταγράψει με το κινητό της. Μια γιαγιά βαστιέται σε μια μαγκούρα. Το φαγητό έχει τελειώσει και η ίδια δεν έχει προλάβει να πάρει. Ένας Έλληνας αστυνομικός τής φωνάζει «Σκατόγρια! Σκατόγρια! Άι στο διάολο! Θα στο βάλω στον κώλο [το μπαστούνι].» Ο αστυνομικός τής τραβάει το μπαστούνι από το χέρι και της το πετάει μακριά. Το βίντεο αναμένεται να προβληθεί μέσα στις επόμενες βδομάδες σε τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ της ιταλικής τηλεόρασης για τη Μόρια. Τα δύο γεγονότα δεν είναι ασύνδετα μεταξύ τους, καθώς ο ένας εκ των πρωταγωνιστών, είναι ο ίδιος.
Στο ντοκιμαντέρ του Ιταλικού μέσου Rai, με τίτλο “Παγιδευμένοι στο Νησί”, θα προβάλονταν, ξεκάθαρα, εικόνες που τα Ελληνικά μέσα, δε θα “τολμούσαν” να αναδείξουν. Το RAI έκοψε το ρεπορτάζ του Valerio Cataldi, απαιτώντας ξαφνικά και λίγες μόνο ώρες πριν την ώρα προβολής να καλύψει η ομάδα παραγωγής όλα τα πρόσωπα των παιδιών εξ ολοκλήρου με θαμπό φόντο που καλύπτει ολόκληρο το κεφάλι -σε ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ που είχε στο επίκεντρό του τη ζωή των προσφυγόπουλων σε Βοσνία και Λέσβο και που για την κινηματογράφηση των παιδιών υπήρχε κάθε φορά η σχετική άδεια είτε από τους γονείς τους είτε από τους εκάστοτε υπεύθυνους στον χώρο που ζούσαν. H κοινή λογική επιτάσσει ότι, αν αυτό ήταν πράγματι ένα ζήτημα δεοντολογίας και ηθικής αφενός θα αφορούσε όλα τα ρεπορτάζ με παιδιά που προβάλλονται στο RAI και αφετέρου θα γνώριζαν αυτή τη συνθήκη πρώτοι από όλους οι δημοσιογράφοι που εργάζονται για το κανάλι. Το ζήτημα της προστασίας των παιδιών και η έκθεσή τους στα media είναι ασυζητητί βαρύνουσας σημασίας αλλά εδώ μοιάζει υποκριτικό. Εφόσον δεν είχε συμφωνηθεί από την αρχή και το ντοκιμαντέρ βασίζεται στις εικόνες και τις ιστορίες των παιδιών, το κανάλι γνώριζε ότι ο δημοσιογράφος δεν θα το δεχόταν.
Ας επικεντρωθούμε, όμως, στο γεγονός που προβάλλεται στο βίντεο. Ο εν λόγω “πρωταγωνιστής” προσπάθησε να δικαιολογήσει τη δική του συμπεριφορά του, καθιστώντας υπεύθυνη την ηλικιωμένη, που είχε, από την πλευρά της άσχημη συμπεριφορά. Αλλά, το αν είναι αυτή η αιτία ή, απλά η αφορμή, για την αντίδραση του μπορεί να παρατηρηθεί από τις αντιδράσεις και των συναδέλφων του, που, μετά τη διαθεσιμότητα του, φρόντισαν να τρέξουν να τον υπερασπιστούν με κάθε τρόπο.
Η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων, λοιπόν, στην ανακοίνωσή της, μεταξύ άλλων, αναφέρεται στο ζήτημα του “υπέρμετρου αριθμού μεταναστών (8.500 αντί του προβλεπομένου 3.000), συγκριτικά με τον ελάχιστο αριθμό αστυνομικών ( 6 άτομα ανά βάρδια)”. Πράγμα που αποδεικνύει πως γνώριζαν πως δεν είχαν τον έλεγχο της κατάστασης, έναν έλεγχο που τους μαθαίνουν, από την πρώτη στιγμή που περνούν το κατώφλι της σχολής, πως έχουν. Η συνειδητοποίηση πως δεν έχουν εξουσία, πάνω σε ανθρώπους που βρίσκονται στο όριο της εξέγερσης -για τους δικούς του λόγους ο καθένας-, το αίσθημα εγκατάλειψης από τους θεσμούς που τόσα χρόνια τους προστάτευαν σε κάθε τους κίνηση ή στραβοπάτημα, η ανάγκη για ανέλιξη σε ένα καθεστώς χάους, που βλέπουν πως δεν είναι, πλέον εφικτή, αποτελούν μόνο μερικούς από τους πραγματικούς λόγους και τις αιτίες, που το μυαλό των μπάτσων, φτάνει στο σημείο να τους κάνει να δρουν ως “ταύροι εν υαλοπωλείο”, σε καταστάσεις που ένας κανονικός άνθρωπος θα μπορούσε να αντιδράσει χρησιμοποιώντας τη λογική ή και το συναίσθημα για να δράσει αλλιώς.
Ποιο είναι, όμως, το αποτέλεσμα και ποια η επόμενη ημέρα. Προφανώς, δεν περιμένουμε από αυτούς να δράσουν ώριμα. Προφανώς δεν περιμένουμε να κάνουν συζήτηση. Προφανώς δεν περιμένουμε να μην υπερασπιστούν το δικό τους, ακόμη κι εάν είναι ο φταίχτης. Προφανώς δεν περιμένουμε τα “μίντια” να τους κακολογήσουν. Προφανώς δεν περιμένουμε να ληφθεί, μέσω της “δικαιοσύνης”, κάποια δράση κατά τους, παρότι ο “πρωταγωνιστής” μας περιμένει να περάσει από ΕΔΕ κι έχει τεθεί σε διαθεσιμότητα. Οπότε, αντί να περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει σε αυτό το περιστατικό, μπορούμε να δράσουμε για να μην υπάρξουν άλλα περιστατικά όπως αυτό στη Μόρια. Είτε αυτό σημαίνει να δείξει ο καθένας την αλληλεγγύη του, με όποιον τρόπο επιθυμεί και μπορεί, προς τους πρόσφυγες και μετανάστες της διπλανής πόρτας, είτε με την αντίδραση του απέναντι στις αστυνομικές δυνάμεις, που πρέπει, κάποια στιγμή, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να συνειδητοποιήσουν ότι δεν έχουν και δεν πρέπει να έχουν, κανέναν έλεγχο πάνω στις ανθρώπινες ζωές.

Tags: , , , , , ,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *